1. Luipa – Zjadacz wnętrzności ryb

 MAHASIDDHA LUIPA ZJADACZ WNĘTRZNOŚCI RYB

 

Dziki pies z nosem posmarowanym miodem,

Zachłannie pożera wszystko, co zobaczy.

Zdradź sekret Lamy przyziemnemu głupcowi,

A jego umysł i linia przekazu spłoną.

Dla wrażliwego człowieka znającego niezrodzoną rzeczywistość,

Sam przebłysk formy Lamy, zbudowanej z czystego światła,

Niszczy iluzje umysłu jak słoń-wojownik

Mieczem przywiązanym do trąby, sieje spustoszenie pośród wrogich szeregów.

1. Luipa – Zjadacz wnętrzności ryb 1 (2)

Dawno temu, na wyspie-królestwie Śri Lanka, młody książę wstąpił na tron po swoim niewiarygodnie bogatym ojcu. Dworscy astrologowie przepowiedzieli, że królestwo musi zostać oddane we władanie drugiemu synowi zmarłego króla, ponieważ tylko wtedy pozostanie ono silne, a poddani zadowoleni.

Młody król sprawował rządy nad swoimi dwoma braćmi i całym ludem Śri Lanki w pałacu, którego ściany wykładane były złotem i wysadzane perłami i drogimi kamieniami. Jednak ponieważ gardził on bogactwem i władzą, jego jedynym pragnieniem była ucieczka. Podczas pierwszej próby ucieczki został złapany przez braci i dworaków i zakuty w złote łańcuchy.

W końcu jednak udało mu się przekupić złotem i srebrem swoich strażników i w nocy, przebrany w łachmany uciekł w towarzystwie jednego dworzanina. Szczodrze wynagrodził współsprawcę przestępstwa, po czym opuścił swoje królestwo, udając się do Rameśwaram, gdzie rządził król Rama. Tam zamiast złotego tronu miał zwykłą skórę z jelenia, zamiast łoża pokrytego jedwabiem i atłasem, legowisko z popiołu. W ten sposób został joginem.

Przemieniony w jogina król był przystojny i czarujący, tak że zdobycie jałmużny nie sprawiało mu żadnych trudności. Przewędrował przez całe Indie i w końcu przybył do Wadżrasany /Bodhgaja/, gdzie Budda Siakjamani osiągnął oświecenie.

images

Tutaj poznał gościnne Dakinie, które przekazały mu swój żeński wgląd. Z Wadżrasany udał się do Pataliputry, królewskiej stolicy nad Gangesem, gdzie utrzymywał się z żebraniny, spał zaś na polu kremacyjnym.

 Gdy pewnego targowego dnia żebrał na bazarze, w przerwie wstąpił do domu rozkoszy i jego karma doprowadziła do przeznaczonego mu spotkania z kurtyzaną, która była wcieloną ziemską Dakinią. Dakini, poznając go na wylot, wejrzała w naturę jego umysłu i rzekła:

– Twoje cztery czakry i ich energie są zupełnie czyste, ale w sercu masz jeszcze zaciemnienie wielkości groszku, spowodowane twą królewską dumą.

Mówiąc to, nałożyła mu do glinianej czarki zepsutego, śmierdzącego jedzenia i kazała ruszać w drogę. Jogin wyrzucił tę niejadalną bryję do rynsztoka. Widząc to, Dakini, krzyknęła w gniewie:

– W jaki sposób chcesz osiągnąć Nirwanę, jeśli wciąż dbasz o czystość swego pożywienia?

images

I tak jogin został upokorzony. Uświadomił sobie wtedy, ten jego krytykujący i rozsądzający umysł, wciąż pozostaje aktywny na subtelnym poziomie. W dalszym ciągu dostrzega jedne rzeczy jako bardziej pożądane od innych.

Zrozumiał także, że jest to największa przeszkoda na jego drodze do stanu Buddy. Osiągnąwszy takie zrozumienie, udał się nad brzeg Gangesu, gdzie – w celu zniszczenia dyskursywnych wzorców myślowych, przesądów i uprzedzeń – rozpoczął 12-letnie odosobnienie.

Jego praktyką stałe się jedzenie wnętrzności ryb, wrzucanych przez rybaków, które dzięki wglądowi w pustą naturę rzeczy, przekształcał w nektar czystej świadomości.

Rybaczki nadały joginowi imię Luipa, co oznacza Zjadacz Wnętrzności Ryb. Swojej praktyce oprócz imienia zawdzięcza również moc i urzeczywistnienie. Luipa stał się sławnym Guru; wspomina się 0 nim także w legendach o Darikapie i Dengipie.

logo - Kopia

Chociaż tłumacz tybetański oddaje imię Luipa jako Zjadacz Wnętrzności Ryb /Nya.lto.zhabs/, to rdzeniem słowa jest prawdopodobnie stare bengalskie słowo „lohita”, oznaczające gatunek ryby. W ten sposób Luipa jest synoninem dla imion Minapa i Macchendra/ Matseydra.

Pierwsza z 84 legend powtarza w tantrycznym przebraniu fragmenty z życia Buddy Siakjamuniego. Luipa jest królem, który dla oświecenia porzuca swój tron. Tak samo jak Siakjamuni ucieka w nocy z jednym tylko towarzyszem, aby zostać joginem. Siakjamuni prawdopodobnie również używał skóry jelenia jako maty, tronu i szala. Skóra jelenia symbolizuje wyrzeczenie, nosi ją na ranieniu Bodhisattwa Awalokiteśwara.

Luipa został mistrzem tantry matczynej, a jego Guru były światowe Dakinie, ucieleśniające żeńską zasadę świadomości. Dakini, która wskazała mu sadhanę, była oberżystką i prostytutką. „Królewską dumę” odkrytą przez nią w sercu Luipy można bardziej precyzyjnie określić jako „rasową, kastową i społeczną dyskryminację /rigs.kyi.rtog/”.

images

Podane przez nią zepsute jedzenie wskazało mu metodę, którą najlepiej można określić jako ścieżkę jedzenia odchodów. Kultywuj to, co najbardziej odrażające i wstrętne, a dzięki temu świadomość zostanie doprowadzona do punktu transcendencji.

Zapoznaj się z tym, co jest dla ciebie najobrzydliwsze, a w końcu nie będziesz odczuwał różnicy pomiędzy smakiem chleba i masła. Rezultatem tej metody jest osiągnięcie świadomości równości, która stanowi podłoże dumy, uprzedzeń czy dyskryminowania i przekształca wszystkie te negatywne właściwości, będące mentalnym ekwiwalentem wnętrzności ryby w pustkę.

Wyjaśniając ciętą uwagę Dakini, można powiedzieć: dopóki nie będziesz w stanie zrozumieć wrodzonej pustki w każdym zmysłowym wrażeniu, w każdym stanie umysłu i w każdej myśli, dopóty będziesz pozostawać w dualistycznej samsarze, rozsądzając, krytykując i dyskryminując.

images

Aby osiągnąć nie dualność Nirwany, poszukaj świadomości równości w tym co najbardziej odrażające i uświadom sobie jeden smak wszystkich rzeczy, którym jest czysta błogość.

Więcej informacji o praktyce Luipy można uzyskać, rozważając symbolikę związaną ze znaczeniem ryby w jego społeczeństwie. Po pierwsze: mięso ryby to mięso czującej istoty, a więc tabu dla ortodoksyjnego bramina, zaś wnętrzności ryby przeznaczone są tylko dla psów, najniżej rozwiniętych żywych istot.

Jeśli praktykę Luipy potraktować dosłownie, to uczyniłaby go ona nieczystym i niedotykalnym w oczach wszystkich. Samoponiżenie i pokora to naturalny wynik „jedzenia odchodów”, zniszczeniu ulega każdy ślad związku z dobrym urodzeniem, przywilejami i bogactwem.

Na tym egzystencjalnym dnie odkrywa się, że rzeczywista boska duma jest wrodzoną naturą każdej czującej istoty. Po drugie: ryba symbolizuje duchowość i kontrolę zmysłów.

Sadhana Samwary, którą praktykował Luipa /nie opisana tutaj/, doprowadza do przekształcenia tego świata w czystą krainę bóstwa i uzyskania kontroli nad energiami /skt. prana/, a więc również i nad zmysłami.

Kolejny rozdział: 2. Mahasiddha Lilapa – Król Hedonista

Buddyjski Portal Informacyjny   Rahula.pl

You may also like...