2. Mahasiddha Lilapa – Król Hedonista

W twierdzy Czterech Niezmierzoności

Jogin-król rządzi jak królewski śnieżny lew.

Lew ukoronowany jest turkusową grzywą splecioną w pięć warkoczy.

Koroną jogina – jego pięciorakie insygnia świadomości Buddy.

Dziesięć pazurów lwa odrywa mięso wołu od kości;

Dziesięć doskonałości jogina przebija się poprzez negatywne

moce.

Dzięki takiemu urzeczywistnieniu Lilapa uzyskał wolność.

IMG_9287

Pewnego dnia, kiedy król z południa Indii spoczywał na swoim tronie, złożył mu wizytę wiedzący jogin. Król, litując się nad

nim, powiedział:

– Musisz wiele cierpieć, w tak nędznej kondycji włócząc się

z kraju do kraju.

– wcale nie cierpię – odparł jogin – to ty zasługujesz na

litość .

– Dlaczego tak twierdzisz? – spytał zdumiony król.

– Żyjesz, panie, w ciągłej obawie przed utratą swego królestwa, bez przerwy lękając się gniewu poddanych. Jeśli zaś chodzi o mnie, to gdybym nawet wskoczył w ogień, on mnie nie spali, nie umrę też jeśli wypiję truciznę, nadto jestem wolny od cierpień starości i samej śmierci. Posiadłem alchemiczny sekret nieśmiertelności.

Mowa jogina dogłębnie poruszyła króla. Pełen dopiero co nabytej

ufności, powiedział:

– Z pewnością nie będę naśladował twego nędznego trybu bycia, lecz gdybym mógł medytować w pałacu, siedząc na swoim tronie, to proszę cię, abyś udzielił mi stosownych wskazówek.

Król pokornie złożył pokłon przed joginem, a ten spełnił jego życzenie. Otrzymał inicjację Hewadżry i instrukcje do praktykowania medytacji tego bóstwa, a następnie zagłębił się w samadhi jednoupunktowienia.

Król medytował, siedząc na swym lwim tronie, spoczywając na jedwabnych poduszkach, w otoczeniu królowych i ministrów, zabawiany przez dworskich muzykantów, którzy grali na różnych instrumentach. Stał się sławny jako Lilapa, dzięki wyraźnemu zamiłowaniu do zmysłowych przyjemności i fascynacji pięknymi formami.

logo - Kopia

Medytacja Lilapy polegała na niezachwianej koncentracji na pierścieniu, który nosił na prawej ręce. Został poinstruowany, aby w momencie, gdy jego koncentracja stenie się stabilna, we wnętrzu pierścienia wizualizował Hewadżrę w otoczeniu orszaku bóstw. Kiedy udało mu się utrzymywać wizualizację i połączyć fazę rozwojową i spełniającą w medytacji, urzeczywistnienie zaczęło się spontanicznie rozwijać. Wraz ze świtem zrozumienia, osiągnął moc realizacji Mahamudry oraz wiele innych właściwości, takich jak postrzeganie ponadzmysłowe.

Historia Lilapy ukazuje, że w przypadku, gdy instrukcje Guru właściwie umotywowana aspiracją ucznia i ich wspólna karma współgrają ze sobą, nie ma potrzeby porzucać zmysłowych radości, aby osiągnąć wyzwolenie. Lilapa stał się sławny na całym świecie dzięki swym wspaniałym, nieegoistycznym czynom. W końcu osiągnął ostateczne wyzwolenie i udał się do Czystej Krainy Dakini.

Po to, aby uczeń mógł urzeczywistnić siebie jako bóstwo, a otoczenie jako czystą krainę, powinien spełniać pewne wymagania. Musi znaleźć Guru, z którym ma dobry związek, musi mieć właściwą motywację, czyli powinien dążyć do Oświecenia, przyjmując altruistyczną postawę zamiast szukać wyłącznie własnej przyjemności. Jego karma musi być wystarczająco dojrzała, co oznacza, że ma już absolutnie dosyć sytuacji, w jakiej się znajduje.

images

Lilapa miał szczęście, ponieważ w jego przypadku zostały spełnione te pomyślne warunki i zaraz po otrzymaniu inicjacji zagłębił się w jednopunktowe samadhi, które bardzo trudno uzyskać, gdy całe życie spędza się na beztroskich, rozpraszających, światowych aktywnościach.

W celu osiągnięcia jedno punktowej koncentracji, konieczne jest nawet dla większości tantryków odosobnienie w Jaskini, cisza i samotność. Jednak dla ucznia posiadającego odpowiednią inicjację, wskazówki spostrzegawczego Guru oraz spełniającego powyżej opisane warunki, wyrzeczenie staje się stanem umysłu, a jaskinia schronieniem się przed światowymi przywiązaniami w pustce.

Ta jaskinia pustki nie jest żadną dziurą, znajdującą się gdzieś głęboko w umyśle, z której sadhaka patrzy na to, co wydarza się na ścieżce, ponieważ jak mówi Hridaja Sutra, pustka nie jest oddzielna od formy.

logo - Kopia

Trwała koncentracja jest dla Lilapy wstępnym etapem fazy rozwojowej medytacji. Kiedy wizualizacja bóstw mandali jest ustabilizowana, a każdy szczegół znajduje się na swoim miejscu i jest wyraźny, gdy dwa zjednoczone z sobą centralne bóstwa i cały orszak promieniują żywymi kolorami, jest to oznaka, iż cel fazy rozwojowej został osiągnięty. Faza rozwojowa w medytacji uczy niesubstancjalności formy, o tym, że forma jest pustką. Opowieść nic nam nie mówi o fazie spełniającej medytacji Lilapy, lecz jeśli był to jej najprostszy rodzaj, polegający na medytacji nad

samą pustką, to wówczas następuje dopełniające do „forma jest pustką” urzeczywistnienie – „pustka jest formą”. Wraz z jednością obu faz Medytacji, rozwojowej i spełniającej, rzeczywistość staje się grą maji, tańcem Dakini, w jej różnych nastrojach i przebraniach, różnorodnością bosko-ludzkiego potencjału, idealnym wyrazem tej wizji jest mandala Hewadżry.

W pisani urzeczywistnienia Lilapy, śnieżny lew jest mitycznym królem zwierząt. Lwica daje nektar nieśmiertelności jako mleko, nektar, który może sostać zgromadzony tylko w jadeitowej czarce. Turkusowa grzywa lwa spleciona w pięć warkoczy, symbolizuje pięć rodzajów czystej świadomości: podobną do zwierciadła, świadomość równości, śwladomość rozróżniająca, wszystko spełniającą oraz wszech obejmująca. Jego dziesięć pazurów wiąże sz dziesięcioma doskonałościami: szczodrością, właściwym zachowaniem, cierpliwością, wysiłkiem, koncentracją, doskonałym wglądem, skutecznymi środkami, aspiracją, wewnętrzną mocą i czystą świadomością. Nie do zdobycia twierdze umysłu jogina złożone są z czterech nieograniczonych stanów umysłu: współczucia, miłującej dobroci, radości i równości /bezstronności/.

 

Kolejne rozdziały będą dodawane co jakiś czas

Kolejny rozdział:

Mahasiddha Virupa – Mistrz Dakiń

Buddyjski Portal Informacyjny   Rahula.p

You may also like...